´Vintage`of ´Nieuw`?

moooi-zio-dressoir$_84 (1)
De kast op de foto links, is nieuw en ontworpen door Marcel Wanders voor Moooi. De kast rechts staat op marktplaats.

In mijn huis stond een geleend dressoir die vandaag weer opgehaald werd. Het was zo´n koloniale kast in teakhout waar er rond de eeuwwisseling duizenden van verkocht zijn. Nederlanders zijn van origine een handelsvolk en wisten de meubelproducenten in Indonesië goed op te sporen. Door het enorme aanbod werd er een vraag gecreëerd, iedereen had wel iets van teakhout in huis staan. Teakhout was de trend, net zoals de jaren daarvoor het zware, donker gebeitste eiken in bijna alle huiskamers te zien was. De kasten waren vooral loodzwaar en heel er groot met veel opzetbiesjes en afgeronde randen.

Het klinkt een stuk holler in de kamer nu de kast weg is. Opvallend hoe niet alleen gordijnen en banken maar ook houten meubels het geluid in de ruimte helpen dempen. Afijn, op zoek naar een nieuwe kast. En dan natuurlijk eerst online omdat ik dat lekker ´s avonds vanuit mijn bank kan doen als de winkels al gesloten zijn. Wat is er gebeurd op het gebied van kasten de afgelopen jaren? Mijn conclusie is…heel erg veel. Eigenlijk is het voor de consument steeds lastiger om een een kast te kiezen omdat je uit veel meer stijlen kunt kiezen. Een kast koop je vaak voor de langere termijn en wordt vaker meeverhuisd als een bank.
Dit omdat ze in tegenstelling tot een bank haast niet slijten, het percentage ´zo goed als nieuw´ is op marktplaats dan ook hoger als het percentage ´gebruikt` als het gaat om kasten. Op marktplaats viel me tevens op dat de vintage jaren 60 kasten als warme broodjes over de toonbank gaan. Interessante ontwikkeling…hoe kan dat vraagt de analyserende kant in mij zich dan af? Als je het mij vraagt denk ik dat de jaren 60 kasten qua ontwerp eenvoudig en ´luchtig´ zijn. Ze staan meestal op pootjes en het accent ligt op het contour en op de functionaliteit. De laden en deurtjes lopen soepel. Dit in tegenstelling tot de teakkasten met kromgetrokken deurtjes van weleer.

De uitstraling is er een van ´duurzaamheid´. Dit in tegenstelling tot de vele wegwerpmeubelen van samengeperste houtdeeltjes van de Ikea of andere prijsvechters.
Ook de kleur lijkt nieuw, noten, palissander en jawel…gelakt teak. Nu ben ik zelf niet zo gecharmeerd van stijlen uit het verleden die zich herhalen, maar op de een of andere manier gaat mijn zoekfunctie toch uit naar deze meubelen uit de jaren 60. Het is geheel van deze tijd om een meubel uit te kiezen dat een eigen identiteit heeft, duurzaamheid uitstraalt en niet te log en massief is. Meubelen uit de jaren 60 passen eigenlijk gewoon goed in het gevoel van nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *